Δευτέρα, Ιουλίου 14, 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
με μολυβι ή φακο
με χρωματα ή χωρις αυτα
στιγμες καθημερινες
του μυαλου ή της πραγματικοτητας
στην αγκαλια των φεγγαριων
των τσιγγανων οι αναστεναγμοι
ντυνονται τα λογια των ποιητων
4 σχόλια:
το ενα σκεπτικο και λυπημενο..
το αλλο κοκκινωπο και χαρουμενο..
σε χαιρομαι που ζωγραφιζεις ελευθερα..
αλλα σε παρακαλω..φτιαξ τα και τα χαρουμενα και ζεστα..
ας ειναι μακρια η λυπη..
:)))*
καλημερα ορελια
φεγγ...
θα γελασεις..
αυτη τη ζωγραφια την εφιαξα οταν ημουν σε μια απειρως καλη διαθεση
πεταγα ολοκληρη!
καιοταν την τελειωσα ειπα: για δες! ενας αμερικανος κι ενας αραβας ανταμα..! ετσι μου φανηκαν τα προσωπα
μα και τα δυο σοβαρα...
την άλλη, το πορτοκαλί μου παραμυθι, την εφιαξα οντας σε ασχημη διαθεση, ασφυκτικη θα ελεγα
τι εχεις να πεις; :))
ελευθερα ζωγραφιζω γιατι δεν ειμαι ζωγραφος
δεν εχω παρει εννοω μαθηματα
οτι μου ερχεται σε μυαλο και χερι.. :)
καλο σου βραδυ!
τωρα που το λες..και αμερικανος και αραβας καλα ειναι αλλα..
την πρωτη μου εντυπωση δε τη χαλαω..
κι εγω ''λυπημενη''δεν θα μπορουσα ποτε να φτιαξω ασπρομαυρο..θα με πλακωνε..
αρα στο χαρτι βγαζουμε αντιθετα συναισθηματα τελικα..ή μηπως τα προηγουμενα;
αυτα που ηδη εχουν ξεχαστει αραγε;
μα, δεν στα ειπα για να σου χαλασω την πρωτη, δικη σου εντυπωση, αλλά για να δειςπως ενα εργο μπορει να διαβαστει διαφορετικα απο διαφορετικους ανθρωπους, πραγμα που ηδη θα ξερεις, βεβαια
ουτε οι δικοι μου στο σπιτι, θεωρησαν πως ο ενας ειναι αραβας κι ο αλλος αμερικανος, κι ουτε κι εγω το περιμενα πως στο τελος ετσι θα μου φαινοντουσαν :)
η αρχικη ιδεα μου, ηταν να ζωγραφισω προσωπα, τιποτε περισσοτερο
λειπαμε και στο γυρισμο η συνδεση μου εκανε κολπα..
Δημοσίευση σχολίου