Παρασκευή, Ιουλίου 11, 2008

μια πορτοκαλί σταγονα παραμυθι .


forest in orange
α.λ.
11*7*08
τεμπερες σε χαρτι








ν' αφησω
σκεφτηκα
την Τοσοδουλα, τον Κοντορεβυθουλη
και την Τινγκυ Μπελ ισως
μιαν ιστορια να σου πουν
αναμεσα απ' τα πορτοκαλί μου
ξεπηδωντας
κι επειτα
να φαμε πασατεμπο
στην αγκαλια τ' ουρανου
τα ματια μας
ακουμπωντας
...
τι λες;

4 σχόλια:

νατασσΆκι είπε...

:)

(ο Άκης μου πάντως, μόλις το είδε, είπε: Α, είναι από τη Λιλιπούπολη, σίγουρα! :) )

Ευχαριστώ ξανά

Τα φιλιά μας -για την ώρα... ;)

fish eye είπε...

πολλες φορες εχω την ιδια εντυπωση για μενα..
σε καποιες ζωγραφιες μου περπατουν παραμυθενιοι ανθρωποι..

πολυ μ αρεσει,μου βγαζει ενα καλοκαιρι,ισως αυτο που σκεφτομουν παιδι..

φιλι

Orelia είπε...

νατασσακι

:))) πλατυ πλατυ

κι εγω αυτο σκεφτηκα και γλυτωσε η ζωγραφια απο τα σκουπιδια, πες στον Ακη

και τα δικα μας τα φιλιά
:)

Orelia είπε...

φεγγ..

με κανεις και χαμογελω..
αμα εκανα ενα παιδι και μια ενηλικη να σκεφτουν ετσι, τι αλλο θελω; :))