κυνηγωντας τη Πανσεληνο
μαρινα Λευκαδας
Παρασκευη του Ιουλη 18
σαν ιπποκαμποι να σερνουν αμαξα
με μολυβι ή φακο
με χρωματα ή χωρις αυτα
στιγμες καθημερινες
του μυαλου ή της πραγματικοτητας
στην αγκαλια των φεγγαριων
των τσιγγανων οι αναστεναγμοι
ντυνονται τα λογια των ποιητων
2 σχόλια:
Αλήθεια σαν ιππόκαμποι.. πώς το έκανες!
Εγώ δεν την κυνηγάω, πάντως!
Την αφήνω να τρέχει μόνη της.
Μόνο της τραγουδάω..
:)
φωτογραφιζοντας με ασταθες χερι νυχτερινη ληψη...! :))
τυχαιο ειναι νατασσακι!
και θα πεταγα τις φωτογραφιες αλλά σκεφτηκα να εκμεταλλευτω την αστοχια μου για να καλλιτεχνισω με το photoshop :)
εχει και συνεχεια..
Δημοσίευση σχολίου