Κυριακή, Ιουλίου 01, 2007

μια στιγμη να ξαποστασω ...

...και στον προορισμο μου θα ξαναγυρισω...





" είστε για μένα σύνθημα μιας εσωτερικής γιορτής..
είστε η ανακούφιση κάποιου άγχους..
μέσα στην μοναξιά των πεδιάδων..
μέσα στους πέτρινους λαβύρινθους μιας πρωτεύουσας..
στο τρεμούλιασμα των αστεριών..
στην έκρηξη των φαναριών..
είστε το πυροτέχνημα της θεάς Ελευθερίας.. "



στίχοι του Κάρολου Μπωντλαίρ



σπουδαζοντας το κινητο
προς τη Λιμνη Ευβοιας
Πασχα 2007

το κειμενο του Μποντλαιρ
απο τον φιλο normas

6 σχόλια:

kyriaz είπε...

Όσες στιγμές θες...
Θα σε περιμένουμε.
Κι η αγκαλιά του προηγούμενου ποστ που ζητούσες....πειράζει να είναι από μένα;...
Καλό σου βράδυ,orelia.

Orelia είπε...

εισαι ευαισθητος και τρυφερος, ποιητη
σε ευχαριστω για πολλα..

Θ. Βοριάς είπε...

Καλή σου μέρα!

Orelia είπε...

καλη ημερα και σε σενα vorias!!!

δινε μας ανασες και κουραγιο...

david santos είπε...

Hello, Orelia, my friend!
This day 8 I go for Africa.
I go I stop next to abandoned children. When I to arrive, in October, go to visit you.
I take you in my heart.
Until always

David Santos

Orelia είπε...

Hello, David!

I'm going to write it in greek..

ενα μεγαλο κοματι της ψυχης και της εμπειριας σου δωσε σε αυτα τα παιδια
κι ειθε το χαμογελο κι οι αγκαλιες τους, παρηγορια και οδηγος στην υπολοιπη ζωη σου να ειναι

I'll be waiting for you and your experiences from this journey

until always! :))