tiny soul

μια φορά κι έναν καιρό..
ήταν ένα μικρό παιδί..
καθισμένο στο δωμάτιό του.. αγναντεύει απ΄το "κλειστό" παραθύρι του..
κλείνει τα μάτια.. ανιχνεύει.. αφουγκράζεται.. οσμίζεται.. όλες του οι αισθήσεις σε εγγρήγορση..
και να που οδεύει σε γνώριμα μονοπάτια.. στην ακρογιαλιά του.. μιαν ακόμη περιπλάνιση.. στις τόσες..

ανάμεσα από την αρμύρα που του καίει τα μάτια.. τον άνεμο που του ραπίζει το πρόσωπο..
τα ξεφτισμένα βράχια από τον αέναο χρόνο..

ανάμεσα στον ορίζοντα την στεριά και την θάλασσα..
στα γλαροπούλια του.. στις βάρκες του..τις μουσικές του..

μαζεύει τα σύνεργά του.. προσπαθεί να βάλει σε τάξη τα εργαλεία που του αντιστέκονται..
αγκομαχεί να τα προκάμει.. να διαβεί το δημιουργικό κατώφλι τους..

ο άνεμος κόπασε.. η θάλασσα απαλολικνίζεται ήσυχα..
οι μόνοι ήχοι που ακούει το φτερούγισμα του γλάρου.. ο μαγικός ήχος του βιολιού..

μια γλυκήτατη αίσθηση το κυριεύει..

τα πινέλα σύμμαχοι του.. τα χρώματα ανασκαλεύονται χωρίς δυστροπία..
η πάλη αντικαταστάθηκε από την γονιμότητα της λαχτάρας της δημιουργίας..
η ψυχή του ταξιδεύει ανάλαφρα.. σαν παιδόπουλο..

ο φιλος μου ο normas

σκεδαζει την αμηχανια

απο την ανησυχια και την εκπληξη του

και δημιουργει λογο και εικονα

φανερωνοντας την ψυχη του

στην ημερα των γεννεθλιων του

...