της παίρνει κανά εικοσάλεπτο να σκαντζάρει από τη πλευρά της θάλασσας στο δικό μου ορίζοντα, τον μεσοαστικό
στο μεταξύ, η Πεντέλη κρυβόταν από ψηλά προς τη ρίζα, μέσα στην αχλή του σκοταδιού: "νεογέννητο σκοτάδι που χιμάει προς τα κάτω χωρίς σούρουπο μέσα στην ημέρα", όπως το λέει η Πάρκερ (α.λ.)
(*) οι άγγλοι ξωμάχοι αποκαλούν την παγωμένη πανσέληνο του Γενάρη: Λυκοφέγγαρο
(πηγή: το τέλος του κόσμου σε αγγλικό κήπο, σώτη τριανταφύλλου, εκδ. πατάκη)
©Assimina
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου