Ο ξανακερδισμένος χρόνος

 τα πρωινά, κάθε πρωί εδώ και ένα μήνα
καμιά δεκαριά και πλέον φύλλα, με σπουδή
προτού το σπίτι με κλείσει στη δική του ζωή
και την ώρα που το μυαλό είναι καθαρό
ξεκούραστο, να τον χωράει

©Assimina

του αυγούστου

©Assimina

ΧΩΡΟΣ

Μόλις κόσμος.

διαβάζεις και ξανά-διαβάζεις,
ανακαλύπτοντας σε κάθε στίχο
ένα άλλο κάθε φορά θέμα.
καταιγιστικός


Μόλις κόσμος.
η φράση που με άδραξε και με συνεπήρε ανοίγοντας δεκάδες εικόνες με χρώματα και λέξεις



©Assimina

diPgeneration

 το απόλαυσα

λένε: μη κολλάς, προχώρα παρακάτω από το γενόμενο
στην περίπτωση όμως ενός περιοδικού με ετήσια έκδοση, έχεις δικαίωμα να κολλάς καθώς αυτό, το περιοδικό, σχεδόν αποτελεί ένα λογοτεχνικό έργο στο οποίο επιστρέφεις ξανά και πάλι

οι περισσότεροι, όλοι δηλαδή πλήν ενός, γνωστοί από το διαδίκτυο και μερικών από τα εκδομένα ήδη βιβλία τους
ωστόσο, η ανάγνωση στο χαρτί θα είναι πάντα αλλιώς και ειδικά αν έχεις να την συγκρίνεις με την ανάγνωση σε σελίδα κοινωνικού μέσου δικτύωσης (δες πχ f/b)
μακριά από την ροή ειδήσεων, διαφημίσεων, σχολιασμών κ. ά., η ανάγνωση γίνεται μια συνομιλία πρόσωπο με πρόσωπο με τον έχοντα την ευθύνη του κειμένου
εκεί έχεις τον χρόνο και την ησυχία να εκτιμήσεις πράγματα που σου διαφεύγουν πιθανόν μέσα στην βοή του μκδ ή δεν τα πρόσεξες διότι σου τα έκρυψαν άλλα σημεία που υπερτονίστηκαν για οποιοδήποτε λόγο από άλλους

απόλαυσα τη ροή της γλώσσας όλων
ιδιαιτέρως δε, τα διαφορετικά ύφη γραφής ορισμένων από τους συντελεστές αυτού του τεύχους
σχεδόν αποκάλυψη όταν έχεις συνηθίσει κάποιον σε ένα ήσυχο τρόπο αναλυτικής περιγραφής τύπου πχ Προυστ

ωραιότατοι.



©Assimina

συναντίληψη

 «Πώς αφήσαμε τις ώρες μας και χάθηκαν, πασχίζοντας ανόητα
να εξασφαλίσουμε μια θέση στην αντίληψη των άλλων."
                                                                              Γιάννης Ρίτσος

©Assimina

το σπίτι των πιο ευτυχισμένων ημερών

Τους γενέθλιους κοιτώνες μου, ξένοι διατηρούν,

Και τους δρόμους ακολουθούν, των τρόπων μου των συνηθισμένων·

Κανένα βλέμμα, αλλοίμονο!, καμιά φωνή δεν ανακαλούν,

Το Σπίτι εκείνο των Ημερών των πιο Ευτυχισμένων.

 

 

©Assimina

λοιπόν;

ιστορικό εμπορικό κέντρο της πόλης των Αθηνών

 -- πουτάνα ζωή! πάψε πια, δε θέλω να σε μαθαίνω άλλο!

-- τι είπατε, Ζήσιμε;

εκείνος, σα να άκουσε και σα να μην άκουσε, έσκυψε περισσότερο ανάμεσα στους ώμους και συμπλήρωσε: δε θα με αλλάξεις ζωή! ύστερα έστριψε το κεφάλι του προς τον άλλον: θεωρείτε λοιπόν 
Σίγκμουντ, πως η χαρά που περιέχει θλίψη, ορίζει κάποιο είδος γενναιότητος;




©Assimina

η Κάρι σας

 η Έλλη μας

και δεν το λέω γιατί ταύτισα μεταφράστρια και ηρωίδα
παρά επειδή θαύμασα και τις δυο για κάποιους λόγους
νάχα ακόμη είκοσι χρόνια ζωηρού μυαλού να σου έμοιαζα Έλλη

©Assimina

sadly

μέσα σ' αυτό το φώς, τώρα,
ήθελα να κλείσω τους πιο θλιμμένους στίχους
ότι δεν θυμάμαι κάποιους
με κάνει να λυπάμαι πιο πολύ

χρώμα χρώμα χρώμα

χρώμα και φως,
 χρώμα και φως,
χρώμα και φως,
που να πάρει!

στους αμπελώνες του Άγγελου


©Assimina

χαιρετώ

***

Μην κλαις και μη λυπάσαι που βραδιάζει
εμείς που ζήσαμε φτωχοί
του κόσμου η βροχή δε μας πειράζει
εμείς που ζούμε μοναχοί

Τα σπίτια είναι χαμηλά
σαν έρημοι στρατώνες
τα καλοκαίρια μας μικρά
κι ατέλειωτοι οι χειμώνες

Μην κλαις και μη φοβάσαι το σκοτάδι
εμείς που ζήσαμε φτωχοί
του κόσμου η απονιά δε μας τρομάζει
θα έρθει και για μας μια Κυριακή

Τα σπίτια είναι χαμηλά
σαν έρημοι στρατώνες
τα καλοκαίρια μας μικρά
κι ατέλειωτοι οι χειμώνες




©Assimina

άγιων των συνειρμών

( το ακορντεόν κόπηκε από έργο του ζωγράφου Δ.Μ.)



©Assimina

96

 η ευπρέπεια του θανάτου
στην απόλυτη συμμετρία
ενός αριθμού
και το πάντρεμά του με τη ζωή
στο παγωμένο μάρμαρο

γύρω μια μουσική υάλων
όπως αποκρίνονται στις χαμηλές οκτάβες του ανέμου

©Assimina

άτιτλο

 

©Assimina

"Δωσ' μου την πετρούλα."

  " [...]                                             Είμαι σαν κι αυτήν, κοίτα

την πώς χορεύει, κοίτα, είναι σαν φεγγάρι, ζυγίζει πιο πολύ κι

από βουνό και χορεύει, κουβαλάει τόση βρομιά και χορεύει. Το

είπα, έτσι, για παράδειγμα. Δωσ' μου την πετρούλα."

©Assimina

παράξενη που είσαι φύση--

 παράξενη που είσαι φύση!

ήταν λαμπερά ζεστά και ήρεμα
όλα σε προκαλούσαν να χαθείς μέσα τους
σήμερα, του "Ζορμπά"

©Assimina

φυσάει παράξενα απόψε

 φυσάει παράξενα απόψε ο άνεμος αλλάζοντας το σχέδιο του κόσμου
(τάσος λειβαδίτης)

 

©Assimina

υπέρθεση

Τότε η Μάγα αναθαρρρεύει λίγο κι αρχίζει να ...

αλλά κυρίως αναθαρρεύει
κυρίως αυτό και κάτι: παράτα με και δε με νοιάζει
όμως, κυρίως αναθαρρεύει
κυρίως αυτό

[  σ.σ.: η ορθογραφία των πλαγίων όπως του κειμένου στο βιβλίο ]


©Assimina

Αξολότλ ΟυΛειΠωμένο

Το σύννεφο έφερε βροχή
κι έχουμε μείνει μοναχοί
έγινε η βροχή χαλάζι
δεν πειράζει, δεν πειράζει.

Τι έχει ο φτωχός να φοβηθεί
σπίτι, ουρανός όπου σταθεί
το δισάκι του στον ώμο
για το δρόμο, για το δρόμο.

Άιντε ν’ απλώσουμε πανιά
στ’ όνειρο και στη λησμονιά
δάκρυα η ζωή στεγνώνει
ξημερώνει, ξημερώνει.


αναφορά ημέρας

το Αξολότλ έφερε βροχή
κι έχουμε μείνει μοναχοί

η μπόρα κοίταγε την πλάτη μας
εμείς τον ανοιχτό ορίζοντα

βράχΟΙκε η θάλασσα, βράχηκε

γίναμε περισσότερο μούσκεμοι από όσο ήμασταν βρεγμένοι

βραχήκαμε ως το κόκκαλο
εκεί που η θάλασσα έφτασε ως το δέρμα

το παιδί έλεγε στην αγκαλιά: κρυώνω
η μάνα έλεγε στο παιδί της αγκαλιάς: δεν κρυώνεις, νομίζεις πως κρυώνεις, είναι στο μυαλό σου

ένας βούτηξε κι ήταν πολύ ψηλός
βούτηξε κι άλλος κι ήταν πιο κοντός

ήθελες OuLiPo με τρίτη ανάγνωση του Αξολότλ εσύ
εκείνο γλύστρησε βρεγμένο μέσα στην τσάντα
εσύ στο δρόμο για το αυτοκίνητο

μούσκεμα όλα

©Assimina

Τσεζ

μας ξεγέλασες Τσεζ
ίσως που (σ') αγαπήσαμε νωρίς
ο θάνατος θάρθει και θάχει τα μάτια του γιατρού που θα τον ανακοινώσει
(δε μπορεί νάναι δικό μου αυτό το τελευταίο / κάπου κάποτε το διάβασα)


©Assimina

ανα/στροφή

"ανάγνωση" ποιητικής, ολιγοσύλλαβης ανά σελίδα και στροφή, σύνθεσης
σελ.  8, 6, 11, 10
11 σελίδες για τις 33 της συλλογής

τέμπερες

©Assimina

πανσέληνος δεύτερης ημέρας

Σούδα

μέσα από ένα σύννεφο ελαφρύ

©Assimina

full moon of a fool

 λιμάνι Ηρακλείου

©Assimina

full moon of a fool (august '18)

αν είμαι εδώ
θα βάλω και φεγγάρι
πάρε όμως ως

τώρα, αυτό το ποίημα:


"Το μισοφέγγαρο του λεμονιού στο πιάτο φέρνει ρίγη."
Ρ. Γκ. ντε Λα Σέρνα
μτφρ. Β.Λ.

σ.σ.: δες κάτι... πόσα διαφορετικά νοήματα θα έδινε ένα κόμμα...


©Assimina

sunset and olive tree

©Assimina

στην ακροθαλασσιά

"Ποιος είν’ τρελός από έρωτα;
Ας κάνει λάκκους την αυγή.
να πάμε εκεί
να πιούμε τη βροχή."   

©Assimina

nearly lost body

stardust on the sand
καταγραφή κίνησης της άμμου με διαμεσολαβητή ένα ψαθωτό
το δεύτερο ελαφρώς πειραγμένο με το φωτοσοπ

©Assimina

αντίκτυπο

άι μαρή Ζώζα!
ακόμη δε συγχώρεσες.

©Assimina

υπογράφει ο ήλιος

ή, το φως μιλάει; ε;

©Assimina

"επιστροφή από περίπατο" (*)

 (*) τίτλος ποιήματος του Λόρκα


©Assimina