Πεντέλη .

την ημέρα των εκλογών
θέλησα να περπατήσω στην Πεντέλη
για να δω την πόλη από ψηλά
και να αναζητήσω φθινοπωρινό τοπίο...

στους καμένους τόπους όμως
εποχές δεν διακρίνονται
πέραν μιας, επιμένουσας ουτοπικά, άνοιξης...

οι κρόκοι δεν εμφανίστηκαν στο ραντεβού μας
και δεν φωτογράφισα τα μικρά κυκλάμινα στις άκρες του δρόμου..
επέμεινα στο μαύρο σημάδι της φωτιάς
κι εκείνα της φύσης που αψηφά το ανθρώπινο...

η λήψη έγινε ακολουθώντας τη γραμμή της βάσης
πράγμα που στερούσε σε ρεαλισμό
γι αυτό, περιστράφηκε κατόπιν κατά 15 μοίρες..

μου έφεραν στο μυαλό τη Βίβλο..
αγκαλιάστηκαν στη καταστροφή..

people bowed and pray

λενε οι Simon - Garfunkel, στο τραγούδι τους
κι αυτά τα δέντρα μου το έφεραν στο νου σαν παράφραση..

κι όμως..!
η ζωή επιμένει...
[τα χρώματα ήσαν εκπληκτικά αλλά δεν μπόρεσα να τα αποτυπώσω..]

μου έφερε στο μυαλό μια φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή
που κοσμεί ακόμη τον τοίχο του πατρικού μου..
μαζί με το κομμάτι του ήλιου..
η απόλυτη αισιοδοξία..

©Assimina