Δευτέρα, Νοεμβρίου 24, 2008

η Ειμαρμενη .





"τυραννική ψευδαίσθηση
μα λατρεμένη
του Ανέφικτου μετείκασμα θαμπό
του Απόλυτου σπαθί που το κραδαίνει
η Ειμαρμένη
και στήνει με τη ζήση σου χορό




Αγάπη
τη φωνάζουνε θαρρώ. "

με αυτους τους στιχους ο αγαπητος mr. Di. χαιρετησε τους δικους μου
τους διαβασα πολλες φορες, σιγουρα ομως οχι πανω απο δεκα, και καθε φορα με αιχμαλωτιζε η Ειμαρμενη, λες κι αυτη ηταν το κυριο παρα η Αγαπη



εντυπωσιασμενη, υποσχεθηκα πως θα "γυρισω" με μια ζωγραφια που θα τιμουσε την τιμη που μου εκανε ο ιδιαιτερος mr. Di, να πλεξει στιχους για το δικο μου κειμενο



η ζωγραφια που προεκυψε ειναι αυτη και δεν ειμαι καθολου σιγουρη πως μπορει να θεωρηθει απεικονιση ή υπαινιγμος για την Ειμαρμενη παρα για τα εντος μας εγκλωβισμενα οσα...














στον ιδιαιτερο mr. Di λοιπον
και την Ειμαρμενη του,
οι "εγκλωβισμοι" μου






α.λ.
ειδικο μολυβι

Δεν υπάρχουν σχόλια: