χρώμα χρώμα χρώμα

χρώμα και φως,
 χρώμα και φως,
χρώμα και φως,
που να πάρει!

στους αμπελώνες του Άγγελου


©Assimina

χαιρετώ

***

Μην κλαις και μη λυπάσαι που βραδιάζει
εμείς που ζήσαμε φτωχοί
του κόσμου η βροχή δε μας πειράζει
εμείς που ζούμε μοναχοί

Τα σπίτια είναι χαμηλά
σαν έρημοι στρατώνες
τα καλοκαίρια μας μικρά
κι ατέλειωτοι οι χειμώνες

Μην κλαις και μη φοβάσαι το σκοτάδι
εμείς που ζήσαμε φτωχοί
του κόσμου η απονιά δε μας τρομάζει
θα έρθει και για μας μια Κυριακή

Τα σπίτια είναι χαμηλά
σαν έρημοι στρατώνες
τα καλοκαίρια μας μικρά
κι ατέλειωτοι οι χειμώνες




©Assimina

άγιων των συνειρμών

( το ακορντεόν κόπηκε από έργο του ζωγράφου Δ.Μ.)



©Assimina

96

 η ευπρέπεια του θανάτου
στην απόλυτη συμμετρία
ενός αριθμού
και το πάντρεμά του με τη ζωή
στο παγωμένο μάρμαρο

γύρω μια μουσική υάλων
όπως αποκρίνονται στις χαμηλές οκτάβες του ανέμου

©Assimina

άτιτλο

 

©Assimina

"Δωσ' μου την πετρούλα."

  " [...]                                             Είμαι σαν κι αυτήν, κοίτα

την πώς χορεύει, κοίτα, είναι σαν φεγγάρι, ζυγίζει πιο πολύ κι

από βουνό και χορεύει, κουβαλάει τόση βρομιά και χορεύει. Το

είπα, έτσι, για παράδειγμα. Δωσ' μου την πετρούλα."

©Assimina