Μαίναλο

μα εγώ...
μαινάδα των στιγμών
διαβάζω σημάδια των καιρών
σε βουνά μικρών θεών

όρος Μάιναλον

περί τα 1600 μ. υψόμετρο

η ομίχλη σε πορεία να κυριεύσει τα ενδότερα

οι κορυφές είχαν παραδοθεί ήδη...

ομνύω στον Βορρά..

©Assimina

"νάμαστε πάλι εδώ Αντρέα"

Ναύπλιο...

πανοραμική

Β. Κωνσταντίνου

λεπτομέρεια βιτρίνας

πλατεία Συντάγματος

εστιατόριον "η Ελλάς"

Β. Κωνσταντίνου

λεπτομέρεια βιτρίνας, επίσης

Τριανόν

πρώην Τζαμί

άποψη απο παράθυρο διαδρόμου

ξενοδοχείο Αθηνά

πλατεία Συντάγματος

η ίδια βιτρίνα στη Β. Κωνσταντίνου

επιμένω...

πανοραμική θέα

μας ξέφυγε ελαφρώς το σημείο αναφοράς στη σύνθεση

δεν πτοούμεθα..!

ξενοδοχείο Αθηνά

πλατεία Συντάγματος

άποψη του κόλπου απο ψηλά

ξενοδοχείο Ναυπλία

η πίσω πλευρά προς Καραθώνα

δάσος φραγκοσυκιών

υπέροχη θέα!

η πίσω πλευρά απο το ίδιο σημείο

προς Καραθώνα

οι φραγκοσυκιές στολίζουν και φυλάττουν το τοπίο

υπέροχα!

©Assimina

άγγελος εν υπνώσει .

τέσσερις εκφάνσεις του ίδιου θέματος

ένα στολίδι στο δέντρο

και...

ένας άγγελος εν υπνώσει

με την ευχή...

σαν ξυπνήσει

να "ξημερώσει"

...

χρΌνια ΠολΛά για όλους...

©Assimina

πρωινή συνάντηση .

***

η τελευταία πανσέληνος της χρονιάς, περί την ογδόη πρωινή στα δυτικά της Αττικής
ελαφρως σκετσαρισμένη για να διακρίνεται

22*12*2010
έξοδος 6, Αττικής οδού .

©Assimina

στιγμών ηδύτητας λεπτομέρειες .

κΑλές ΓιοΡτΈς!!!!

©Assimina

drops .

τα ίχνη ενός θερμού σκεύους
τίποτε περισσότερο απο υγροποιημένους υδρατμούς στην κάτω πλευρά της επιφάνειας ενός τραπεζιού

ή μήπως... κάποια απομίμηση πίνακα του Μιρό

©Assimina

ρόδια: σπονδή στη σπουδή της φθοράς .

©Assimina

συντρίμια βραχιολιού .

μπάλες από ένα σπασμένο βραχιόλι..

©Assimina

φύλλα φθινοπωρινά .

*******

©Assimina

Πεντέλη .

την ημέρα των εκλογών
θέλησα να περπατήσω στην Πεντέλη
για να δω την πόλη από ψηλά
και να αναζητήσω φθινοπωρινό τοπίο...

στους καμένους τόπους όμως
εποχές δεν διακρίνονται
πέραν μιας, επιμένουσας ουτοπικά, άνοιξης...

οι κρόκοι δεν εμφανίστηκαν στο ραντεβού μας
και δεν φωτογράφισα τα μικρά κυκλάμινα στις άκρες του δρόμου..
επέμεινα στο μαύρο σημάδι της φωτιάς
κι εκείνα της φύσης που αψηφά το ανθρώπινο...

η λήψη έγινε ακολουθώντας τη γραμμή της βάσης
πράγμα που στερούσε σε ρεαλισμό
γι αυτό, περιστράφηκε κατόπιν κατά 15 μοίρες..

μου έφεραν στο μυαλό τη Βίβλο..
αγκαλιάστηκαν στη καταστροφή..

people bowed and pray

λενε οι Simon - Garfunkel, στο τραγούδι τους
κι αυτά τα δέντρα μου το έφεραν στο νου σαν παράφραση..

κι όμως..!
η ζωή επιμένει...
[τα χρώματα ήσαν εκπληκτικά αλλά δεν μπόρεσα να τα αποτυπώσω..]

μου έφερε στο μυαλό μια φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή
που κοσμεί ακόμη τον τοίχο του πατρικού μου..
μαζί με το κομμάτι του ήλιου..
η απόλυτη αισιοδοξία..

©Assimina