Τετάρτη, Φεβρουαρίου 25, 2009

ΕΛΒΙΕΛΑ - ΑΛΥΣΙΔΑ



ενα κομματι απο τα δικα μας παιδικα χρονια


για τον φιλο μου Sotiris K. ρε γμτ!!!








οι φωτογραφίες απο το εργοστάσιο
οδός Παπαναστασίου
Χαριλάου
Θεσσαλονίκη

Παρασκευή
20*2*09

με βαθμούς κοντά στο μηδέν
απόγευμα

α.λ.

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 13, 2009

ικέτιδες .



τον κορμό κύπτουσαι
εις τρόπον ώστε
σε πλήρη ευθυγράμμιση
το άνω άκρο των τεντωμένων των χειρών
να βρίσκεται
με τας άκρας των δαχτύλων των λεπτών τους ποδών
ωσάν ικέτιδες έρωτος
ή παράκλησιν αγγίγματος
αιθέρια υφάσματα από του ανέμου παρασυρθέντα
ή ισοδύναμα με αύλακες υδάτων υποκύπτοντα σ' επιταγές της φύσης
προσομοιάζουν
αι μπαλαρίναι

ούτως πως
προκεχωρημένου του απομεσήμερου
όταν ηξιώθην εντός της οικίας
να βρεθώ και πάλι
ομοιάζον αι τουλίπαι
γέρνουσαι τον κορμό τους
προς το του παραθύρου μέρος

ικέτιδες
της του φωτός θείας επαφής

κι όταν πλέον
απόκρισιν ουδεμία ελάμβανον
της παράκλησής των
συνέστρεψαν τον κορμόν
ανιχνεύουσαι
την αμυδρή του απογεύματος ριπή φωτός
εις τα εντός
...

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 02, 2009

με αφορμη την "Αφήγηση" του Γ. Σεφερη

***


***




Αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας
κανείς δεν ξέρει να πει γιατί
κάποτε νομίζουν πως είναι οι χαμένες αγάπες
σαν αυτές που μας βασανίζουνε τόσο
στην ακροθαλασσιά το καλοκαίρι με τα γραμμόφωνα

Οι άλλοι άνθρωποι φροντίζουν τις δουλειές τους
ατέλειωτα χαρτιά, παιδιά που μεγαλώνουν, γυναίκες
που γερνούνε δύσκολα
κι αυτός έχει δυο μάτια σαν παπαρούνες
σαν ανοιξιάτικες κομμένες παπαρούνες
και δυο βρυσούλες στις κόχες των ματιών

Πηγαίνει μέσα στους δρόμους, ποτέ δεν πλαγιάζει
δρασκελώντας μικρά τετράγωνα στη ράχη της γης
μηχανή μιας απέραντης οδύνης
που κατάντησε να μην έχει σημασία

Άλλοι τον άκουσαν να μιλά μοναχό καθώς περνούσε
για σπασμένους καθρέφτες πριν από χρόνια
για σπασμένες μορφές μέσα στους καθρέφτες
που δε μπορεί να συναρμολογήσει πια κανείς

Άλλοι τον άκουσαν να λέει για τον ύπνο
εικόνες φρίκης στο κατώφλι του ύπνου
πρόσωπα ανυπόφορα απ' τη στοργή

Τον συνηθίσαμε είναι καλοβαλμένος κι ήσυχος
μονάχα που πηγαίνει κλαίγοντας ολοένα
σαν τις ιτιές στην ακροποταμιά που βλέπεις απ' το τρένο
ξυπνώντας άσκημα κάποια συννεφιασμένη αυγή

Τον συνηθίσαμε δεν αντιπροσωπεύει τίποτε
σαν όλα τα πράγματα που έχετε συνηθίσει
και σας μιλώ γι' αυτόν γιατί δε βρίσκω τίποτα
που να μην το συνηθίσατε·
προσκυνώ




Γιώργος Σεφέρης
Αφήγηση
( Ημερολόγιο Καταστρώματος, Α΄)









το εγχειρημα
"πατησε"
πανω στη φωτο του normas
εδω
απο κει κι επειτα
προστεθηκαν διαφορα στοιχεια
απο φωτογραφιες άλλες
(ημιτελές)

Κυριακή, Φεβρουαρίου 01, 2009

επιθυμια .




θα σου χαρισω
μιαν ημερα



κι εσυ
μιαν υπονοια
αγαπης
στα μονά πεταλα
μιας μαργαριτας

...